zaterdag 18 oktober 2014

Beasts against beauty


In my birth place
they are destroying beauty by poison.
covering faces by ugliness, damaging innocents.
They are vanishing the youth.
Are they that afraid of happiness?
How dark it must be their inside
How bad it must be their goodness!


woensdag 1 oktober 2014

Vandaag 22 jaar in Nederland

22 jaar geleden op deze dag ben ik in Nederland beland. 1 oktober blijft in mijn geheugen gegrift. Ik ga niet vertellen over wat er vooraf ging. Ik ga niet schrijven over het vertrek zonder afscheid. Ik ga niet schrijven over mijn vlucht, de wanhoop, pijn, onzekerheid en de angst die me toen gezelschap hielden.
Ik ga je vertellen over hoop en troost en de toekomst die me te wachten stond en dat samengevat in een gedicht. Het is geen nieuw gedicht, maar het is wel een gedicht dat mijn gevoel over vandaag sterk onder woorden brengt.


Stemloos 

Van bergen naar velden
Van hoofd naar haar
Van muren naar ruimte
Van aardegeur naar zeezout

Het voelt hier thuis. Niets is te veel.
De zon schijnt dagelijks. De wind waait
gretig mee en de regen laat de laatste
tijd vaak op zich wachten.

Er is water, er is brood en er is altijd wat
te beleven. Kleuren verrijken de dagen.
Ik loop een blauwtje, sta rood, kijk door een zwarte bril
en ik erger me groen en geel aan iedereen. Het voelt zo thuis.

Dichten is een groot bedrijf, maar klein
beklijf en steeds meer vraagt men of
ik er naast iets nuttigs doe. Heerlijk om
als een inheemse door het leven te gaan.

Van bergen naar velden
Van hoofd naar haar
Van muren naar ruimte
Van aardegeur naar zeezout

Om terug te keren in een tijd
waar de aangifte voor een verloren
liefde niets waard is,wel die van de belasting.
Waar je stem niet meer telt, wel bij de stembussen.

uit 'De Momenten wachten ons voorbij'






vrijdag 26 september 2014

Luistergedicht


Luister hier naar het gedicht Halve wereld



woensdag 16 juli 2014

Perzisch denken, Nederlands dichten


Sinds 2006, een jaar na de publicatie van mijn eerste bundel 'Esfahan, mijn hoopstee', geef ik regelmatig poëzieworkshops en cursussen aan poëziegroepen, leesclubs, middelbare scholen, volksuniversiteiten en verschillende opleidingen. Deze cursussen vinden voornamelijk in Nederland plaats, maar ook regelmatig in het buitenland.
Mijn allereerste workshop heb ik in de Rode Hoed gegeven, samen met een aantal andere dichters. In drie sessies van 30 minuten, moesten we het publiek/deelnemers kennis laten maken met poëzie. 30 minuten is erg kort en ik moest er lang over nadenken wat ik in zo'n korte tijd kon overdragen aan de deelnemers. Maar de beperking zorgde voor innovatie en dat was het begin van een zelfontwikkelde methode die ik nog steeds hanteer en bovendien steeds verder ontwikkel, namelijk schrijven in korte tijd met Stream of Consciousness. Een voorbeeld daarvan is de cursus Speeddichten.

Mijn cursisten kijken toch al verbaasd op als ze mij zien aankomen als de poëziedocent, maar ze reageren vooral verrast als ze in heel korte tijd moeten werken met Stream of Consciousness. De meesten hebben in het begin moeite met het opzij leggen van hun eerder aangeleerde manier van dichten, maar dat verandert snel en ze genieten enorm naarmate de tijd vordert. Dichten wordt plezierig, terwijl het in de diepte blijft spitten.

In de zomer van 2012, na de publicatie van mijn tweede dichtbundel 'De momenten wachten ons voorbij' heb ik gebaseerd op dezelfde methode een nieuwe workshop ontwikkeld: Pernederlandisch. Het is een verzonnen woord en bestaat uit de combinatie van de twee woorden Perzisch & Nederlands.


Ik ben Iraans en mijn moedertaal is Perzisch, maar ik begon vrij snel na mijn komst in Nederland in het Nederlands te schrijven. En hoewel ik vanaf het begin direct in het Nederlands schreef, heb ik een wezenlijk verschil geconstateerd tussen mijn eerste en mijn latere gedichten. De eerste gedichten zijn meer Perzisch in een Nederlandse jasje, maar steeds meer veranderde de verhouding van Perzisch-Nederlands.
De verhouding verandert, maar Perzisch verdwijnt nooit uit mijn poëzie. Dat zou ik ook niet eens willen. Perzische poëzie is me met de paplepel ingegoten. In mijn middelbare schooltijd heb ik kennis gemaakt met Franse, Russische en Zuid-Amerikaanse Poëzie. Op de universiteit las ik veel Engelse en Amerikaanse Poëzie. Daarnaast ontdekte ik hoe mooi Arabische poëzie is. Eenmaal in Nederland heb ik me gestort op Nederlandse en Vlaamse poëzie en zo heb ik de liefde voor de Nederlandse taal gevonden.

Ik kan oprecht zeggen dat ik zelf nog niet weet, welke gedichten en welke stromingen uit welk land mij het meest hebben ontroerd, verrast, bewogen en beïnvloed. Wellicht allemaal!

Maar door in het Nederlands te gaan dichten, iets wat vanzelf gebeurde, heb ik mijn nieuwe taal en tegelijkertijd mijn moedertaal beter leren kennen, begrijpen en waarderen. Dat alles heb ik in een workshop samengebracht die Pernederlandisch heet.

In augustus geef ik deze workshop, voor de negende keer, en voor de tweede keer in Frankrijk, verspreid over een week op L'Huy Preau. Voor degenen die nog geen vakantie hebben geboekt: Misschien een optie voor jullie!! Anders kun je deze cursus ook aanvragen en organiseren in Nederland. Ik vind het in ieder geval erg leuk om mijn bevindingen met jullie te delen.


donderdag 19 juni 2014

Een compliment


Ik werd verliefd op het beeld van Herman Makkink en wist dat mijn juni gedicht een liefdesgedicht zou worden en zo geschiedde het.
Op zondag 15 juni stond ik naast het beeld van Herman Makkink, op een best verlaten hoekje van het Westerpark en dacht dat ik mijn gedicht hooguit voor een paar vrienden zou gaan voordragen.

Ik had me vergist! De combinatie van het prachtige beeld en mijn flitsende laarzen hebben veel luisteraars aangetrokken! Binnen een half uurtje was ik door de helft van mijn kaarten heen. Ik moest er daarna zuinig mee omgaan.

Een gedicht voordragen in de openlucht zorgt voor bijzondere ontmoetingen. Een ervan was het bezoek van een goede vriendin van Herman Makkink. Dat maakte de middag mooier. Terwijl ze van links en rechts ijverig foto’s maakte voor de dochter van Herman die pas deze week naar Amsterdam zou komen, vertelde ze hoe blij Herman zou geweest zijn als hij mijn gedicht zou gehoord hebben over zijn beeld. Ze vroeg om drie ansichtkaarten voor de familieleden van Herman Makkink en eentje voor haarzelf. De extra kaart weigerde ze. Vier is genoeg, zei ze. Ze noteerde netjes mijn e-mailadres om samen met de kaarten te overhandigen aan de familie. En tussendoor vertelde ze dat de dochter ook het artistieke pad in heeft geslagen en een fantastische fotografe is geworden.

Poëzieliefhebbers zijn me erg dierbaar en poëzieluisterlaars nog meer. Want er is veel liefde en concentratie nodig om naar een gedicht te luisteren.  Als dichter krijg je dan veel complimenten van de poëzieluisterlaars op zo’n dag, soms gemeend en soms gewoon uit beleefdheid. Maar tranen kunnen de luisteraars niet forceren en ik heb veel betraande ogen voorbij zien komen op zondag. Dat is pas een compliment! (hoewel het een beetje ongepast klinkt!)
Toch heb ik mijn allerbeste compliment van een meisje van 12 gekregen. Ze wilde de ansichtkaart pas na de voordracht. Ze luisterde aandachtig en zei : Je weet heel goed hoe je een gedicht moet voordragen! Dat is waar! Het is eigenlijk ook zo. Ik ben geen komediant, schreeuw mijn gedichten niet uit, doe niet mijn best om te performen, maar ik kan heel goed een gedicht voordragen.  Haar compliment koester ik totdat ik haar weer tegen kom. Ik kon zien dat ze straks gedichten gaat schrijven en wie weet kan ik haar compliment overdragen aan haar.

Voor het lezen van het gedicht klik hier: Junigedicht

zondag 15 juni 2014

Juni gedicht

De halve wereld                                                                                                       Luister hier

Met handen langer dan benen kom ik naar je terug
je kijkt naar de horizon, ik kijk naar jou
je negeert me, ik blijf naar je verlangen.

Weet je nog toen ik mijn hart en de halve wereld aan je schonk?
de andere helft heb je aan mij geschonken
we beloofden elkaar oog in oog het leven
te vieren en het lachen te drinken
ik brak mijn belofte toen ik wegging
jij brak je belofte toen je me achter liet.

Ik ben nu terug met handen langer dan benen
klaar voor een nieuw begin, een verse belofte
ik schenk je deze keer de hele wereld
kijk om! Kijk me aan!
ik zie dat je handen langer zijn dan je benen.
Betekent het dat je me ook mist?

                                                                                         Nafiss Nia, Amsterdam juni 2014


*‘Handen langer dan benen’ is een Perzisch spreekwoord en betekent hetzelfde als hangende pootjes.






zaterdag 7 juni 2014

Pernederlandisch

Poëziecursus: Perzisch denken, Nederlands dichten
http://www.stichtinggranate.nl/clear.gif
Perzische taal is lyrisch, melodieus en soms verheven. Nederlandse taal is direct, nuchter en vooral praktisch. In mijn poëzie heb ik het geluk om gebruik te mogen maken van beide eigenschappen. Met mijn bagage rijk aan de Perzische- en Nederlandse woorden, probeer ik in mijn Nederlands gedichten, mijn Perzische gedachten om te zetten in een nieuwe taal; Pernederlandisch. Het is een bijzondere ervaring en het resultaat is onbeschrijfelijk. Je moet het  zelf doen om dat te begrijpen. Gedurende een week onder genot van Bourgondische sfeer verzorg ik de cursus Pernederlandisch, waarin we samen in het Perzisch gaan denken om vervolgens in het Nederlands te gaan dichten. 

Cursusgeld: € 250 (inclusief de bloemlezing “Stegen van Stilte”, een keuze uit 100 jaar moderne Perzische poëzie in het Nederlands). 

Voor meer info ga naar Preau


maandag 26 mei 2014

Stemronde is begonnen



Beste ING medewerker, 

Het filmproject ‘Dance Iranian Style’ is een van de goede doelen van het ING goede doelenfonds. De opnames van de film zijn reeds voltooid, maar we hebben nog geen budget voor de afwerking van de film. Met jouw stem kan deze film worden afgemaakt!

'Dance Iranian Style gaat over de 19 jarige Roya die gevlucht is uit Iran. Zij moet zich in Nederland zien te redden nadat haar asielaanvraag is afgewezen. Om te overleven gaat ze dansen op straat, maar wat ze uiteindelijk wil, is het bereiken van haar langgekoesterde droom: Dansen als een vrije vrouw.'

Als uitgeprocedeerde asielzoeker is Roya onzichtbaar en identiteitsloos. Door deze film willen de makers aandacht vestigen op het zware leven van Roya en haar lotgenoten, hun erbarmelijke bestaan en laten zien wat ze allemaal meemaken om te kunnen overleven. 'Dance, Iranian Style' wil graag deze groep onzichtbare bewoners van Nederland een gezicht geven. 

We hopen dat we op jouw steun kunnen rekenen. Geef Roya een gezicht met jouw stem op ons project. 

De stemronde loopt van vandaag 26 mei tot en met vrijdag 6 juni 2014. Het stemmen zal plaatsvinden via https://www.inggoededoelenfonds.nl/index.cfm/   

Deze site is alleen bereikbaar voor geautoriseerde ING medewerkers via interne ING-intranet

Stemmen gaat als volgt: 
- Ga naar https://www.inggoededoelenfonds.nl/index.cfm/ 
- Kies tabblad stemmen
- Kies filter projecten op “ Kunst & Cultuur”
- Kies sorteer projecten op “ projectnaam(A-Z)”
- Kies Film “Dance Iranian Style
- Kies onderaan de volgende pagina stem op dit project
- Vul je e-mailadres, naam en afdeling
- VERGEET NIET jouw stem te bevestigen via mail van ING goededoelen fonds die je in jouw mailbox krijgt.

Bij voorbaat bedankt en
met warme groeten,

Nafiss Nia
Directeur
Stichting Granate


Meer info over deze film op: Stichting Granate of 1001 production House
Lees meer over de productie van deze film op de blog van Dance Iranian Style

Kijk naar Photo Gallery van Dance Iranian style met foto's van behind the scene.








Stichting Granate
Willem de Zwijgerlaan 350 A/1.2b
1055 RD Amsterdam
0031 6 24150296
www.stichtinggranate.nl 

zondag 11 mei 2014

Moeder

Jij die verborgen zit

Een droom vervullen
aan jou toewijden
het gaat lukken
in het midden van de spiegel vallen
jou terugvinden
jij die verborgen zit
in de dauw.

Vaak heb ik de tinteling
geproefd van jouw strelen.
Aldoor is het verlangen
naar jouw geur verhevigd.
Volledig geef ik me over
aan jouw tedere blik.
Een verrassing weiger ik niet
een droom met jou
nooit.

Zou ik nog in je spiegel zien
hoe graag je me baarde
hoe je me droeg
hoe je me aanvaardde?

Uit: ‘Esfahan, mijn hoopstee’ , 2004 uitgeverij Bornmeer





Moederslief is een recent verschenen bloemlezing met gedichten voor en over moeders, samengesteld door Henk van Zuiden. 
Mijn gedichten Jij die verborgen zit en Vergaand zijn daarin opgenomen.


donderdag 1 mei 2014

Niet mijn oorlog, wel mijn vrijheid




Als de vrede een bloembed is en de
vrijheid een appelboom, geef me de 

wereld en ik maak er een tuin van.



@Nafiss Nia


Kijk hier naar de foto's van 't evenement 'Niet mijn oorlog, wel mijn vrijheid' op 4 mei in de Nieuwe Liefde te Amsterdam. 



donderdag 6 februari 2014

8ste editie Duizendenéén Film&Poëzie op 2 maart in Amsterdam


Op zondag 2 maart 2014 gaan we de lente tegemoet met prachtige poëzie en bijzondere films.

Dichters: Alexis de RoodeDaphne Kalff, Ibrahim Selman, Méland Langeveld, Sytske Sötemann (vertaler Osmaanse poëzie)

Films: The Truth Within van Randa Nassar, Sutrapeze van Pim Zwier, Door de Oren van Ellen van Saskia Gubbels

Presentatie: Nafiss Nia

Tijd: Zondag 2 maart 15.00 (inloop 14.30)
Plaats: De Nieuwe Anita, Frederik Hendrikstraat 115- Amsterdam

dinsdag 4 februari 2014

Beginnende Producer spreekt

Beginnende Producer spreekt {2}

Een van mijn voornemens voor 2014 is het schrijven van een maandelijkse column waarin ik, als beginnende producer, mijn ervaringen,lessen en soms frustraties op het pad der filmproductie met jullie kan delen.

Vorige maand is het me nog niet gelukt om een column te schrijven. Veel te veel dead Lines en werkzaamheden. Veel te veel vergaderingen en bijeenkomsten.

Afgelopen nachten lig ik wakker en ik maak steeds nieuwe To Do lijsten. Ik heb al een uitgebreide to-do-lijst op mijn gmail Drive en een andere grote op ons magneetbord op kantoor. Maar ik blijf maar to-do-lijsten maken. Ook in mijn dromen ben ik bezig met aanvinken van de to-do-lijsten.  Mijn buurvrouw noemt het ‘te veel hooi op mijn vork’, mijn zus heeft het over ‘veelzijdige tijd’, mijn vriendin vind het ‘krankzinnig druk’ en ik denk aan een spannende tijd die ik voor de boeg heb. Ik focus me op het afhandelen van delijsten. Stap voor stap. Één voor één.

Naast het organiseren van twee edities van het evenement Duizendenéén Film&Poëzie (op 2 maart en 4 mei), distribueren van twee documentaires, het produceren van twee korte films en het schrijven van een reeks korte verhalen, gedichten, het bouwen van de nieuwe site van 1001 PH en het bijhouden & updaten van Social media, websites en weblogs, gaan we ook echt echt echt beginnen met de opnames van onze langgekoesterde docu-fiction Dance Iranian Style. Hoeraaaaaaaaaa!!

Ja hoor, mensen! Het is zover. Met de fondsen die we afgelopen jaar binnen hebbengehaald kunnen we de opnames starten. We hebben natuurlijk het productiebudget nog niet volledig rond, en geen geld voor de postproductie, maar daar werken we hard aan. De film wordt hoe dan ook low-budget gemaakt, maar zelfs een low-budget film heeft een budget nodig.

Farshad Aria, de regisseur van DIS, is samen met een paar collega’s bezig met het werven van cast en crew. Ik en mijn team zijn bezig met deproductie.

He is spannend, heerlijk, zenuwslopend, fantastisch, vermoeiend,energiegevend, maar vooral eng! Ja wel, eng voor een beginnende producer! Ik heb er alles voor over, ik werk hard en ik geloof in ons project, maar ik ben ook bang. Bang of het me lukt!

Dus als je je geroepen voelt om mij/ons te steunen, laat me ajb weten, wantwe kunnen alle hulp gebruiken. We hebben figuranten nodig, vrijwilligecateraars, mensen die eenbusje of grote auto hebben.

En het last but absolutely not least, we hebben onze Roya (hoofdkarakter uit de film) nog niet gevonden. Er zijn een paar ontzettend leuke en getalenteerde actrices die zich hebben aangemeld, maar we willen nog meer talenten uitnodigen om mee te doen aan de auditie voor de rol van Roya.
Als je denkt dat jij, of iemand ie je kent, aan de onderstaande voorwaardenvoldoet, stuur ons vóór 10februari een paar fotos, e-mailadres,telefoonnummer en een korte bio naar info@1001productionhouse.com ovv Roya.

Voorwaarden voor dekandidaten hoofdrol Roya:

-              Kan tussen 20 en 30 (moet eruit zien als 20 a 22 jaar)
-              Spreekt vloeiend Perzisch
-              Kent en danst Iraanse dans heel goed.
-              Heeft enige ervaring met spelen in film of theater
-              Is goed in improvisatie
-              Is niet bang om voor een groot publiek op te treden
-              Is fysiek en mentaal sterk
-              Heeft enorme doorzettingsvermogen
-              Vindt het leuk om deel uit te maken van een gepassioneerde team
-              Is bereid om er voor te gaan.

In de derde en vierde weekvan februari houden we een auditiedag, waar de kandidaten hun acteertalent laten zien. Bovendien maken ze kennis met de regisseur en zijn team en horen meer over het verhaal en de stijl van de film Dance Iranian Style. Na de ontvangst van je gegevens laten we zsm weten of je op de kandidatenlijst zit.


Voor nu een fijne middag,

Nafiss


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Beginnende Producer spreekt {1}

Een van mijn voornemens voor 2014 is het schrijven van een maandelijkse column waarin ik, als beginnende producer, mijn ervaringen, lessen en soms frustraties op het pad der filmproductie met jullie kan delen. Maar ik begin nu alvast met een pilot.  


Vorige week was het net zo druk als de voorgaande weken. Op zich niet zo bijzonder, maar het verschil was dat ik in zo'n kleine week met zeven korte dagen en supersnelle uren niet alleen maar heb gewerkt, maar ook een paar bijzondere momenten heb meegemaakt. 


Het binnenhalen van het derde fonds voor de productie van Dance Iranian Style mag het mooiste moment genoemd worden. Na anderhalf jaar hard werken, hebben we nu genoeg budget, nog steeds zeer low budget, om aan de opnames van de film te beginnen. Toen ik de verlossende mail binnenkreeg heb ik huilend gedanst. Een onvergetelijk moment! 
Maar dat is niet alles. Na een kleinschalige zoektocht naar een productieassistent, meldden zich 16 kandidaten aan. Allemaal met keurige CV’s en mooie motivatiebrieven. Vijf gelukkigen hebben de finale bereikt. Afgelopen week heb ik sollicitatiegesprekken gevoerd met deze vijf kandidaten voor een stageplek bij 1001 Production House. Alle finalisten volgen een film- media- of audiovisuele opleiding en willen graag later filmproductie gaan doen. 

Ik ga niet te lang uitweiden over gevallen waarin het CV en de motivatiebrief mijlen ver van de waarheid lagen, maar ik moet toch vertellen over het meest interessante geval. Op het eerste gezicht leek hij een leuke spontane en enthousiaste jongen. Hij vertelde wie hij is en wat hij heeft gedaan. Tot zover ging het goed. Hij ging verder en wij waren een en al oor. Hij wist niet waarom hij bij ons een stage wilde lopen, was vergeten hoe hij ons had gevonden en wist niet zeker of productie iets voor hem was. Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte, maar nee hoor, hij was doodserieus. Hij worstelde tussen regie en productie omdat hij niet wist wat meer geld zou opleveren. Ik zei dat als hij geld wil verdienen, hij misschien beide richtingen moest vergeten en geluidsman moet worden, want geluidsmensen hebben het hele jaar door werk en meestal ook goed betaald. Geluid komt misschien niet gelijk als eerste op de lijst van filmmakers, maar het is een zeer belangrijk onderdeel van een film. Ik zeg altijd dat de kijkers het niet meteen zullen zien als de camera of edit minder goed is, maar slecht geluid merken ze snel op. Na dit advies viel er een stilte. Onze sollicitant zat even diep in gedachten en zei uiteindelijk dat het misschien geen gek idee is om geluidsman te worden. 

Ik wilde het gesprek afronden, omdat ik dacht dat deze jonge man eindelijk zijn levensdoel had gevonden en hij ons verder niet kon helpen. Maar hij zei dat hij toch graag bij ons stage wil lopen om meer te leren over filmproductie. Hij voegde eraan toe dat hij erg goed was in het promoten van een product en er alles voor over had. Daar zag ik meteen een uitdaging in. Ik vroeg of hij ons filmproject Dance Iranian Style kende. Hij knikte aarzelend ja.  Weet je waar het over gaat?, vroeg ik. Het gaat over een meisje dat gevlucht is toch? Ja knikte ik deze keer. Stel je voor, zei ik. De film is klaar. Wat zou jij doen om deze film te promoten? Hij moest heel even diep nadenken en nam lekker de tijd. Opeens zag ik zijn ogen schitteren: ik zou als eerste contact opnemen met Arabische festivals of organisaties die iets doen met Arabische mensen. Waarom Arabisch? vroeg ik en ik bleef neutraal kijken. Nou, het gaat toch over een meisje dat gevlucht is uit Iran, dus dat zou deze Arabische festivals en organisaties zeker interesseren, zei hij. Ik voelde een golf van verbazing in me opkomen, maar ik hield me in en zei rustig; Het filmproject 'Dance Iranian Style' gebruikt het woord Iran in zijn titel, omdat de hoofdpersoon afkomstig uit Iran is, maar het verhaal gaat over een afgewezen vluchteling die in Nederland als illegaal zich moet redden. Dus deze film gaat over een maatschappelijk probleem in Nederland. Maar afgezien daarvan ben ik nog steeds benieuwd waarom je voor deze film perse Arabische festivals en organisaties wil benaderen. En toen viel de bom: nou, gezien het feit dat Iran een Arabisch land is, moet deze film interessant zijn voor Arabische festivals. 
Iran is geen Arabisch land, zei ik. Ik dacht van wel, want in Iran schrijven ze ook in het Arabisch, zei hij en keek naar mijn medewerker voor een bevestiging. Mijn medewerker is een Nederlander.  Nee, zei ik. En toen begon ik aan een geschiedenisles die ik door herhaling & ervaring kort en bondig kan vertellen. En omdat mijn lezers dit misschien ook nog wel eens aan iemand moeten uitleggen, schrijf ik ‘m hier ook op: ‘Iran is een islamitisch land, maar geen Arabisch land. Door de Arabische overheersing van Perzië in de zevende eeuw werd het gebruik van de Perzische taal in godsdienst, bestuur en wetenschap vervangen door het Arabisch. Als gevolg hiervan is het Perzische schrift (Pahlavi) in onbruik geraakt, maar de taal is behouden gebleven. De Iraniërs bleven Perzisch spreken en in de loop van de tijd werd het Perzisch in het Arabische schrift geschreven. Zo heeft de Perzische taal de arabisering overleefd en ontstond in de negende en tiende eeuw het Nieuwperzisch, dat nog steeds de officiële taal in Iran is.’Na deze geschiedenisles en de goede beroepstip over geluidsman, heb ik afscheid genomen van onze jonge sollicitant. Hij heeft geen stageplek gekregen bij 1001 Production House, maar is wijzer naar huis gegaan.  Wie weet kom ik hem in de toekomst tegen als een goedverdiende geluidsman. 


Ik wens jullie een voorspoedig 2014 en tot de volgende column.


Nafiss Nia

donderdag 30 januari 2014

De momenten wachten ons voorbij


Kijk niet om.
als je de griepprik vergeten bent
moet je nog zes maanden wachten
de winter is vijand nummer één
voor de komende tijd, blijf thuis
de kachel is aan en warm genoeg
blijf binnen
geloof niet dat de hete adem van de ijsberen
de grijze dagen zullen opwarmen.

Luister luister goed!
Iemand klopt aan
al is het voor afscheid nemen
al is het groetloos
zelfs een zwaai zal de slaap van de muren
storen

De momenten wachten voorbij
alles smaakt anders in het hart van regen
zeker een trek aan de natte sigaret
hevig opzuigen heviger inademen langzaam uitblazen
de natte rook drijft de druppels in minnekozend
het rode stipje gloeit
genoeg voor een brand
soms wel   soms niet

Alles is nieuws!
De geur van het aangebrande vlees bij de buren
de niet op tijd rijdende trams
Televisieseries over ongelukkige mensen
nieuws nieuws nieuws
het toiletpapier is duurder
het plafond lekt
de klok is een uur vooruit
weer achteruit
iedereen wil naar de maan

Uitgestelde afspraken
geannuleerde reizen
niet gevoerde dialogen
wellicht zijn ze genoeg
voor blijven en leven!
niet voor niets hebben we
de fietstassen volgepropt
geduldloos   traag

De momenten wachten ons voorbij

Huppelen op het zebrapad
per ongeluk het gerecht te zout maken
de wc vergeten door te trekken
het tellen van de ruitjes op het gordijn tijdens een lange gaap
wellicht zijn ze genoeg
voor blijven en leven!
Wellicht ben ik hier gekomen om niet te blijven
om zo nu en dan wakker te worden met het gezeur van de hospita
om uit angst voor  het herfstige spinnenweb onderdak te vinden in een glas
om medelijden te krijgen met de ijsberen
en te vergeten
vergeten dat de griepprik mij het genot van de verkoudheid zal ontnemen

en te bedenken
dat de griepprik zeker niet door de ijsbeer is bedacht
wellicht door een ontheemde kangoeroe in Artis.

                                                                   uit: 'De momenten wachten ons voorbij' Uitgeverij de Boekfabriek


vrijdag 24 januari 2014

Dwaas

Dwaas


Vleugels die ik niet heb wil ik breken,
het vliegen dat ik niet kan, stoppen
ik wil thee drinken met 
de noga die ik niet lust
mijn ogen dichtplakken van licht 
afscheid nemen en slapen. 

Ik wil terug naar het verloren moment
naar de vergeten lach
naar de tuin en de vijgenboom.

Maar ik ga huiverig voorwaarts
naar het blinde vooruitzicht,
het voorspelbare toeval,
het stille gezelschap,
naar morgen met de hoop een tros druiven 
te plukken in het ochtendgloren. 

uit ' Esfahan, mijn hoopstee', 2004. Uitgeverij Bornmeer


 یک تلاش کوچک برای ترجمهٔ این شعر به زبان مادرییم
دیوانگی 

میخواهم بالهائی را که ندارم بشکنم
پروازی را که نمیتوانم متوقف کنم
میخواهم چای بنوشم
با گزی که دوست ندارم
چشمانم را ببندم
از نور خداحافظی کنم و بخوابم.


میخواهم برگردم
به لحظه ی گمشده
 لبخند فراموش شده
به باغچه و درخت انجیر.

اما هراسان به جلو میروم
به چشم انداز کور
اتفاق پیش بینی شده
همراه خاموش
به فردا    تا شاید سحرگاهان
 خوشه ی انگوری بچینم.