dinsdag 17 december 2013

Net gebeurd


Het is nog donker
het ontbijt koud maar
de zon wel ergens op.

ik heb het niet koud
de verse koffie houdt me warm
de innige afscheidskus die
het weerzien voorspelt en
de groet van een onbekende
terwijl de regen voor ons zingt.

Amsterdam 17 december 2013




donderdag 12 december 2013

Vlinder



Herinner me aan de dwaze hoge torens
die trots dichtbij het einde staan.
Herinner me aan de kaars en de vlinder
van wie het samenzijn hun dood is.

Je was vertrokken uit mijn slaaploze droom
en van het vurige afscheid
bleek een koude, blauwe rook over.
Ik had gezworen niet meer om te kijken.

Nu
laat ik de deur open
en tel de tekenloze momenten op.

Nu
neurie ik de zomerdauw
op de droge viooltjes.

En nog altijd wacht ik op je groet.


Uit de bundel ‘Esfahan, mijn hoopstee

zondag 24 november 2013

Wat ik moet doen



Wat moet ik doen?

Wachten totdat ik een

aai over mijn haar en een

voet tussen de deur krijg

uit genade binnen word

gehaald of gelaten?

Deze muur, deze rij

wordt door mijn stilte

alleen maar langer. 

Of de deur breken? 


november 2013



woensdag 16 oktober 2013

New York



Now, New York certainly grows on you! That is a fact. After some days walking around like a marathon man, but in a slow tempo and with a lot of blisters, I learn to like this city. Of course, It didn't happen just like that. At first I got unpleasantly surprised by so much bling bling. Times Square is without a doubt a place not to be for me. But there are many things about New York which made me like it. I will just name one or five: (what I really miss in the Netherlands)
  • I've never seen so many nationalities in one place and above that I've never heard so many languages in one place. The beautiful thing about all these languages is that everybody can speak his language freely without being judged by others. Nobody looks annoyed en nobody complains why you don’t speak English. 
  • Despite of so many differences, there is so much solidarity among people. The ‘WE’ feeling is enormous. 
  • People are so polite and so helpful, even the grumpy bus drivers! 
  • The restrooms in restaurants and cafes are so big, you can take your whole family with you. But no kidding, they are spacious and nine out of ten clean.
  • The poets have their own home in the heart of financial district! 


I can go on, but may be some other time. One thing New York should learn asap is: Making good coffee. In the past days we threw away some liters of coffee, because it was just not drinkable. It goes for many Starbucks too.  Bean&Bean is the only place we had a real cop of cappuccino.



vrijdag 27 september 2013

Cursus Pernederlandisch


Poëziecursus: Perzisch denken, Nederlands dichten
Perzisch is lyrisch, melodieus en soms verheven. Nederlands is direct, nuchter en vooral praktisch. In haar poëzie gebruikt Nafiss Nia beide eigenschappen. Met haar bagage, rijk aan Perzische en Nederlandse woorden, probeert ze in haar Nederlandse gedichten, haar Perzische gedachten om te zetten in een nieuwe taal: Pernederlandisch. Het is een bijzondere ervaring en het resultaat is verrassend.
Gedurende 4 lessen verzorgt Nafiss Nia de cursus Pernederlandisch, waarin de deelnemers met haar in het Perzisch gaan denken om vervolgens in het Nederlands te gaan dichten.
Voor meer info klik hier 
Cursus Pernederlandisch is een project van de stichting Granate


dinsdag 3 september 2013

Nafiss Nia: Een karaf regen

Nafiss Nia: Een karaf regen: Tussen het sierlijke strelen van de sterren loop ik naar hem toe met een paar narcissen en een karaf regen Eerder dan de maan zal h...

Een karaf regen


Tussen het sierlijke
strelen van de sterren
loop ik naar hem toe
met een paar narcissen
en een karaf regen

Eerder dan de maan
zal hij me ontvangen.

Uit:  Esfahan mijn hoopstee




maandag 29 juli 2013

Perzisch denken, Nederlands dichten


Poëziecursus Pernederlandisch


Perzisch denken, Nederlands dichten

10 tot 17 augustus 2013 -Frankrijk


Perzische taal is lyrisch, melodieus en soms verheven. Nederlandse taal is direct, nuchter en vooral praktisch. In mijn poëzie heb ik het geluk om gebruik te mogen maken van beide eigenschappen. Met mijn bagage rijk aan de Perzische- en Nederlandse woorden, probeer ik in mijn Nederlands gedichten, mijn Perzische gedachten om te zetten in een nieuwe taal; Pernederlandisch. Het is een bijzondere ervaring en het resultaat is onbeschrijfelijk. Je moet het  zelf doen om dat te begrijpen. Gedurende een week onder genot van Bourgondische sfeer verzorg ik de cursus Pernederlandisch, waarin we samen in het Perzisch gaan denken om vervolgens in het Nederlands te gaan dichten. 

Cursusgeld: € 250 (inclusief de bloemlezing “Stegen van Stilte”, een keuze uit 100 jaar moderne Perzische poëzie in het Nederlands). 

voor meer info: klik HIER



maandag 24 juni 2013

Vandaag heb ik zin (Een kopje gezelligheid)

Dit gedicht komt uit mijn eerste bundel 'Esfahan, mijn hoopstee' (uitgeverij Bornmeer-2004). Het gebruik van dit gedicht (een deel, of in zijn geheel) en op elke manier dan ook zonder mijn toestemming en zonder mijn naamsvermelding is strafbaar. 

Nieuwe dag

Een kopje gezelligheid
een lepeltje liefde
twee klontjes vriendschap
en een gevuld geluk
vandaag heb ik zin.

Vandaag begin ik
met de grote schoonmaak
en gooi ik alle wreedheid
verdriet en angst weg.

Bij de bakker zal ik
ik een warme dag kopen
bij de kapper
mijn oudheid laten knippen
en vanavond uitgaan.

Vandaag heb ik zin.





dinsdag 7 mei 2013

Poëzieweek op Préau


Poëzieweek (25 mei tot 1 juni) in Frankrijk Op het prachtige landgoed Préau


Er is plaats voor nog twee deelnemers.

Geef je hier op: info@preau.nl 







zaterdag 6 april 2013

In memoriam van Kambiz Roustayi



Twee jaar geleden op 6 april stak de afgewezen Iraanse vluchteling, Kambiz Roustayie, zich in brand. Hij was ten einde raad en zag geen oplossing meer.


In memoriam van Kambiz Roustaye:    

Jij en straat
beste vrienden
samen geboren
samen dood
geen muur
om tegen te leunen
het vuur
jouw redding. 




donderdag 21 maart 2013

vrijdag 1 maart 2013

We don't give up








از اعماق محله فرودست من 

تا روستای دورافتاده تو

همه جا یه واقعیت
همه جا خروش و طغیان

دنیا جایی برای ما نداشت
بدرد هیچ کاری نمی خوردیم

توی قصر به دنیا نیومدیم
از کارت بانکی بابا نمی خوردیم

بی خانمان- بیکار -کارگر
دهقان- مهاجر- بی کارت هویت

خواستن از هم جدامون کنن
و باید گفت که به مرادشون رسیدن

باید گفت تا وقتی هر کدوم از ما سنگ خودشو به سینه میزد
سیستم اونا رونق داشت

اما بالاخره یه روز باید بیدار میشدیم
بالادستی ها رو پایین می کشیدیم
هیچی رو ول نمی کنیم

برامون از برابری می گفتن
وما مثل احمقا باور کردیم

از کلمه ی دموکراسی خندم می گیره
اگه دموکراسی درکار بود لابد ما هم خبر دار می شدیم

در برابر قانون بازار برگه ی رای ما چه ارزشی داره؟
مسخره ست هموطنان عزیزم
اما حسابی گول خوردیم

در برابر فروش یه ایر باس
حقوق بشر چند منه؟

در نهایت فقط یه قاعده ی کلی وجود داره
خودفروشی بیشتر برای فروش بیشتر

جمهوری روسپی شده
تو پیاده روی دیکتاتورا

دیگه حرفای قشنگشون خریدار نداره
حاکمان ما دروغگو هستن

هیچی رو ول نمی کنیم
حرف زدن از صلح و برادری 
خیلی پوچ و ابلهانه س

وقتی بی خانمان ها روی سنگفرش خیابونا جون میدن
وقتی مهاجرای غیرقانونی رو بیرون می کنن

وقتی یه تکه نون برای پرولترها پرتاب میشه
فقط برای آروم کردن اونهاست

تا مبادا یقه ی کارفرماهای میلیاردی رو بگیرن
آخه ارزش اونا برای جامعه ی ما بیشتر از این حرفاست

از ثروتمندا و قدرتمندا 
یه جور عجیبی محافظت میشه

حرفی نیست که اونا
حتا می تونن با رئیس جمهور دوست بشن

رفقای عزیز! رای دهندگان عزیز
شهروندان عزیز مصرف کننده

زنگ بیداری به صدا در اومده
وقتش رسیده که کنتورها رو به نقطه ی صفر برگردونیم

تا مبارزه هست امید هست
تا زندگی هست مبارزه هست

تا مبارزه می کنیم یعنی سرپاییم
تا سر پاییم وا نمی دیم

تو رگامون میل شدید پیروزی جاریه
حالا میدونی چرا مبارزه می کنیم؟

آرمان ما خیلی فراتر از یک رویاست
جهانی دیگر! راهی جزین نداریم
هیچی رو ول نمی کنیم

کلیپ آهنگ فرانسوی "هیچی رو ول نمی کنیم" با زیرنویس فارسی:

donderdag 21 februari 2013

Ik ben een dichter en daarom accepteert ik dit niet.





Als dichter Rodaan al Galidi Nederland wordt uitgezet, geef ik mijn Nederlandse paspoort terug, want Nederland is dan voor mij nog erger en enger dan Iran. 


Nafiss Nia


dinsdag 19 februari 2013

Judith Herzberg en ik



Mooi, vakkundig en blijvend. Zo is de poëzie van Judith Herzberg. Ik heb in het Nederlands gaan dichten door het lezen van haar gedichten. 

Hier twee voorbeelden:

Ziekenbezoek

Mijn vader had een lang uur zitten zwijgen bij mijn bed.
Toen hij zijn hoed had opgezet
zei ik, nou, dit gesprek
is makkelijk te resumeren.
Nee, zei hij, nee toch niet,
je moet het maar eens proberen.



Afwasmachine
                                       Aan mijn bestek

Adieu messen en vorken, ik was jullie nooit meer af.
Het is uit tussen ons. Geen toegewijd leuteren meer
tussen zachte doeken, ik stop jullie als lastige kindertjes                              
in een crèche, ik ben blij dat ik jullie heb,
o, ik zou jullie niet willen missen! maar nooit
meer zullen jullie als bekenden door mijn handen gaan.
Handenbindertjes! voortaan zijn jullie vaat.
Hoor eens, we moeten redelijk zijn, het gaat niet aan
die conversatie na het ontbijt, hoe was de pap,
maakte het ei erg vlekkerig, is er niet al te hard
op gebeten en was de rabarber verfrissend?

En het douwderideine lepeltje mijn deukje mijn
klein fijn mongooltje, moet jij ook door de molen?

O grote opscheplepel worden je kinderen nu voortaan                                                  
zonder aanzien des persoons door het water geslagen?                                                  

We moeten niet kinderachtig zijn. Warme sopjes
hebben hun tijd gehad. De wereld eist ons op
voor gewichtiger zaken. Mijn persoonlijkheid
bijvoorbeeld, moet nog ontplooid. Dat
kan natuurlijk niet met jullie, of met de kopjes.


(Uit: Beemdgras)

maandag 4 februari 2013

De TE vrijblijvendheid van FB






'Never ever trust your Facebook friends!', hoor ik de man in de trein zeggen. Ik ben nieuwsgierig, wil weten waarom, al heb ik zelf ook de laatste tijd weinig goeds gezien van Facebook.  De man, een journalist uit New Zealand, vertelt dat zijn stukken veel te vaak worden overgenomen door zijn zogenaamde FBvrienden zonder de bronvermelding. Sommige posten het zelfs onder hun eigen naam.

Het doet me denken aan een foto van een tegel die twee jaar geleden voorbij kwam. Ik werd door een andere attente vriend gewaarschuwd. Ik herkende daarop gelijk mijn eigen gedicht uit mijn eerste bundel. ik heb de zogenaamde FBvriend geschreven en gevraagd hoe hij aan die tegel was gekomen. Hij schreef dat hij het zelf had gemaakt. Ik vroeg: ook de tekst? ja schreef hij terug, Ook de tekst. Toen ik hem schreef dat de tekst van mij is en dat hij het mag gebruiken, maar moet melden waar hij de tekst vandaan haalde, heeft hij me niet alleen ontvriend ook geblokkeerd  zodat ik hem niet kon vinden.  

Een andere kant van de FB vrijblijvendheid is de reactie van de FBvrienden op een uitnodiging. Velen klikken achteloos op het knopje JOIN, maar ze komen nooit opdagen. Het bewijs is ons evenement van gisteren. van 48 FBvrienden die hadden aangegeven dat ze komen, zijn er tien geweest en hebben drie netjes laten weten dat ze op het laatste moment niet kunnen. Van 44 mensen die op MISSCHIEN hadden geklikt, is er slechts één geweest.  

Ik heb dit spelletje allang door, maar ik vond het heel erg voor de vrouw die tegenover de New Zealndse journalist zat. Ze vertelde dat ze dit jaar voor het eerst haar vrienden via een evenement op Facebook had uitgenodigd. 28 mensen hadden JA geklikt. Op haar verjaardagsavond kwamen maar twee.  

Facebook is meer een plek voor gratis advertentie, maar zoals alle andere gratis advertentieplekken, heeft die weinig positive invloed, in ieder geval is het in NL zo. (negatief heeft het wel invloed! Denk vooral aan de rellen in Haren) 
Gelukkig vertrouw ik FB niet en nodig ik mijn echte vrienden altijd via mail en telefoon, en die zijn er gisteren en andere keren met z'n velen geweest. De echte vrienden maken tijd voor je. De echte vrienden geven om wat je doet. Ze komen helemaal uit Tilburg, Veenendaal  Rotterdam, Den Haag, Alkmaar en Utrecht. In de regen, sneeuw en zon. Die zijn echte vrienden en die moet je meer dan ooit koesteren.