zondag 4 november 2012

A challenge ……………. Part 3

Op zondag 11 november om 15.00 brengen wij dansend onze film Dance Iranian Style onder de aandacht. Het publiek neemt actief deel aan de dans.

We willen met deze speelfilm een gezicht geven aan alle onzichtbare bewoners die onder ons leven. Roya, een 19-jarige uitgeprocedeerde vluchtelinge uit Iran moet zich zien te redden in Nederland, nadat haar asielaanvraag is afgewezen. Om te overleven gaat ze dansen op straat, wel vermomd als een jongen om zich veiliger te voelen. Maar wat ze uiteindelijk wil, is het bereiken van haar langgekoesterde droom: Dansen als een vrouw.

Kom en dans met ons.( In een donker pak, wit T-shirt/overhemd en hoed op!)

30 oktober
Het wordt met de minuut spannender. Er komen steeds vragen binnen van mensen die meer willen weten over Babakaram dans. Geen wonder, want deze dans is hartstikke onbekend in de wereld. 
Ook vragen zijn er over de dress code. Daarom hier een foto om te laten zien hoe je je op zondag 11 november kan aankleden. Er komen nog meer fotos en video's. Hou ons dan in de gaten. We komen terug met visuele antwoorden.




31 oktober
We werken met veel passie en vuur aan dit evenement en verwachten niets, maar soms krijgen we een goed nieuws en het voelt zo heerlijk!

Het goede nieuws is dat op zondag 11 november gaat de grote talent en master of story telling Sahand Sahebdivani het verhaal van Dance Iranian Style vertellen tijdens het Dans-evenement. 

Dus je kan niet alleen heerlijk babakaram dansen, maar ook genieten van Sahand's performance. 

1 november
Over precies tien dagen vindt ons evenement plaatst op het Beursplein in Amsterdam. 

Ik krijg soms een brok in mijn keel wanneer ik prachtige reacties krijg; per mail, sms, whatsup, social media en zelfs per post. Berichten waarin vrienden en kennissen, maar ook totaal onbekende mensen, ons laten weten dat ze achter ons staan en ons veel geluk wensen.

Het betekent veel voor mij wanneer bijzondere vakmannen/vrouwen zich belangeloos aanbieden om te helpen met het realiseren van de lang gekoesterde film 'Dance Iranian Style'.

Afgelopen maandag heeft Anne-Marije Poorter van de Mecenas tijd vrij gemaakt en ons een paar bijzonder goede tips gegeven over het organiseren van ons evenement op zondag 11 november. Dankjewel Anne-Marije!

Vorige week heeft de cameraman van onze promofilm Sico van der Plas aangeboden video's te maken voor de donateurs en bedrijven in ruil voor een donatie. Bedank Sico! Jij bent gewoon geweldig.

Na onze pitch op afgelopen zaterdag en de steun van de duizendpootNadia Novibi heb ik haar gevraagd of ze ons kan komen helpen. De volgende dag stuurt ze een bericht; daadkrachtig en to the point. Ze vertelt dat ze ons graag helpt. Wat een bijzondere vrouw!

Vandaag kreeg ik een bericht via Linked-in waarin Grafisch ontwerperAlireza Siddighi heeft aangeboden het grafische werk van de film op zich te nemen. Gratis en belangeloos, schreef hij. Ik ben hem zeer erkentelijk!

Of komt het door de vermoeidheid, crowdfunding is errg hard hoor!, of ben ik de laatste tijd sentimenteel geworden, maar ik moet afgelopen weken vaak mijn tranen bedwingen. De tranen die door ontroering ontstaan.

Maaaaaaar! Op 11 november gaan we alle tranen afdansen! 

3 november
Over negen dagen. Ja de tijd vliegt snel. en de tijd werkt niet altijd mee. Voor ons evenement hebben we naarstig een Tonbak playe nodig.

Ben jij zo'n bijzondere tonbak player en/of ken je iemand die op zondag 11 november kan komen spelen? laat ons ajb weten. Per mail: info@1001productionhouse.com
of hier een bericht achterlaten.

4 november
Nog acht dagen en dan is het zover. Is het net zo spannend voor jullie als het is voor ons? 

Op zondag 11 november zullen jullie een nieuwe dansvorm beleven, een dansvorm uit Iran: BabaKaram

Ik durf te zeggen dat alle Iraniërs deze dans goed kennen en ongeveer negentig procent het ook kunnen. Er kan geen feest voorbij komen waarop deze dans niet wordt gedanst. Er plakt er wel iets niet intellectueels aan, waardoor veel Iraniërs niet graag de eerste willen/zullen zijn die op een feest met deze dans zouden beginnen. Maar zodra iemand ermee begint, en dan is het meestal de dappere dodo tussen ons, barst de hel los en zie je opeens iedereen op de dansvloer zijn/haar beste bewegingen laten zien.

Ik heb me vroeger afgevraagd waarom deze dans, altijd zo populaire en tegelijkertijd zo onbekend/onerkend is gebleven. BabaKaram begint op een feest meestal als een grapje. Iemand doet de jas van zijn/haar opa of vader of broer aan en zet zijn hoed op. De bewegingen zijn in het algemeen traag, maar zeer ritmisch. Er komt soms iemand anders bij die de rol van de partner op zich neemt. BabaKaram heeft potentie voor zowel een solo-dans als voor een groep-dans.

Volgende keer vertel ik jullie hoe deze dans is ontstaan. Voor nu geniet van BabaKaram dans van de in Amerika wonende Iraanse danser Mohammad Khordadian in deze video: 




5 november
Ik had jullie beloofd meer te vertellen over de oorsprong van Baba Karam Dans. 

De Iraanse dansvorm Baba Karam is een eerbetoon aan Jahels (letterlijk betekent de onwetenden), die tot 35 jaar geleden- vóór het islamitische systeem- een specifieke cult vormden van meestal ongeschoolde stedelijke mannen van middelbare leeftijd met hun eigen manier van kleden; Zwarte pakken, witte overhemden, zwarte hoed en soms ook een soort sjaal zoals je in de video van Mohammad Khordadian zag in de vorige post. 
Jahels hadden eigen stijl van spreken en eigen gedragscode. Over het algemeen hadden ze geen regulier vaste banen, daarom waren ze vaak dronken en ze stonden bekend om hun gevechten met mes. Ze stonden elkaar altijd bij en hadden onderling een onuitgesproken erecode. 
Baba Karam kan representatief zijn voor een gerenommeerde Jahel of voor een puur fictieve karakter die voldoet aan de kenmerken van deze groep. Jahels worden ook wel aangeduid als Kolah Makhmalis (de fluwelen hoedendragers).
Jahels zijn in het algemeen erg gul, komen voor de zwakken op en zetten familie en vrienden boven eigen belang. Daarom is er, ondanks hun simpelheid en ongeschoold gedrag, een zekere genegenheid voor het beeld van de Jahels in Iraanse harten.

Tot zo ver. Volgende keer over hoe deze dans zijn weg vond naar de huiskamers en de gewone feesten van Iraniërs. 

Voor nu geniet van de novemberzon en hoop dat we op zondag 11 november ook zo'n mooie zonnige dag kunnen hebben. 



vrijdag 28 september 2012

A challenge ……………. Part 2


18 september 2012
Om 12 uur ’s middags gaat onze film ‘Dance, Iranian Style’ online op de crowdfunding site CineCrowd. In 75 dagen moeten we 33.000 euro verzamelen. Een groot bedrag! Een grote stap! Dat weet ik, maar ik zeg tegen Floris, artistiek leider bij Cinecrowd, dat we samen in het diepe moeten springen. Of we leren ervan, of we winnen! Ik hoop vurig op het laatste.

Toch is de dag van18 september een zenuwslopende dag. De eerste uren zijn bloedstollend spannend. Ons team (Farshad, Tosca, Maartje, Shima en ik) checkt iedere minuut wie de eerste donateur zal zijn. Ik heb hoofdpijn van drie slapeloze nachten, mijn ogen branden, maar ik weet nog niet dat dat pas het begin is van veel nachten zonder slaap.

Mijn vriendin Romke is de eerste donateur. Als ik haar naam zie, spring ik een meter in de lucht. Ik wou dat ze bij ons was, zodat ik haar kon omhelzen. Ze vertelde later dat ze uren van te voren zat te wachten totdat de film online ging. Ze wilde de eerste zijn en ze wordt ook de eerste.

Ernst is de tweede, een bijzondere man met onbegrensde liefde voor kunst, cultuur en Iran. Later op de dag komt de donatie van Ed, een andere dierbare vriend van me, binnen. Op mijn dankmail antwoordt hij: 'Ik hoop van harte dat jullie het bedrag bij elkaar gaan krijgen. Ik heb reeds via twitter en linkedin de link naar CineCrowd met mijn volgers gedeeld. Ik zal ook de nieuwsbrief rondzenden. Ed'.

Daphne, een getalenteerde poëziedeelnemer van mijn zomercursussen in Preau, is de volgende donateur. Dat zij onze film steunt vind ik zo bijzonder! Ze schrijft: 'Wat een leuke manier om ’t crowd funden te regelen! Ik zat me al af te vragen hoe ik zou kunnen doneren, dus de nieuwsbrief komt precies op tijd. En ik heb gedoneerd. Heel veel succes & jullie gaan ’t natuurlijk halen !!!!!!!!!!!!!!!!!!!! liefs, Daphne’

De nieuwsbrief is al door Maartje klaargemaakt en staat te wachten in de Draft file. Samen met Tosca brengen we er de laatste veranderingen in aan en we sturen de nieuwsbrief naar onze contacten. Ook maken we een planning voor de volgende dagen. Er zijn veel en veel dingen die we willen doen om de campagne vlot te laten verlopen. Maar de vermoeidheid en slapeloosheid slaan toe. Tosca gaat naar huis, ik blijf nog even.
Op vijf over twaalf in de nacht stap ik op de fiets. Ik kan de frisse lucht goed gebruiken.
  
19 september 2012
Vandaag heb ik naast de campagne voeren ook veel werk te doen. Er moet brood op de plank komen!
Tussen de bedrijven door vertel ik ’s middags mijn nieuwe collega’s over onze film op Cinecrowd. Ze zijn enthousiast en willen graag onze promo bekijken. Ik merk gauw dat ik de site van Cinecrowd niet kan openen op mijn Iphone. We proberen het op een andere mobiele telefoon. Het lukt nog steeds niet. Mijn hart begint harder te kloppen. Zou er iets mis zijn met onze pagina op de site?

Thuis aangekomen check ik als eerste of de site op de PC werkt en het werkt! Snel stuur ik Cinecrowd een mailtje of ze weten dat hun site niet op de Iphone afgespeeld kan worden. Dat weten ze, reageert Floris snel en dat gaat per 1 oktober goed komen met hun nieuwe site.

Leonard, mijn lief, maakt de avond van de 19de zonnig. Hij verrast me zoals altijd met zijn lieve lach, maar deze keer nog eens met zijn genereuze donatie.
  
20 september 2012
De nieuwsbrief is gestuurd. Op de posts op Facebook reageren vrienden heel positief. Maar het zijn Naomi en Goran die me met hun donatie een brok in mijn keel bezorgen. Naomi schrijft: ‘I support 1001 production house 100%! Ik wil deze film ontzettend graag zien… en ik ga de nieuwsbrief rondsturen. Groetjes, Naomi

21 september 2012
Hoeraaaaaaaaaaaaaaaaaa! We mogen op het Nederlands filmfestival in Utrecht op vijf dagen een dansvoorstelling uitvoeren. Op sommige dagen zelfs meer dan een keer. En omdat we nog geen actrice hebben gekozen voor de hoofdrol (wel in bespreking met een paar), moeten we gauw opzoek naar een leuke danseres.

Vandaag een donatie van Sara. Haar lieve woorden brengen veel hoop en blijdschap met zich mee. Ze schrijft: 'Ik vind het super leuk dat jullie zo hard werken om iets voor elkaar te krijgen. Het onderwerp vind ik heel belangrijk en mensen die eraan werken vind ik heel leuk. Ik vind het vooral belangrijk om zo'n mooie initiatief te steunen. Liefs, Sara'

22 september 2012
We constateren wat taalfoutjes op onze pagina en geven het door aan Zoë (van CineCrowd). Ze verbetert ze snel.

Ik mail, sms en bel wat contacten rond, opzoek naar een danseres. Sara beveelt Helen aan. Helen reageert heel vriendelijk op mijn sms, maar kan niet praten. Ik kan haar wel ’s avonds bellen.

23 september 2012
Eindelijk gesproken met Helen, die ons gaat helpen met de dansvoorstellingen in Utrecht. Ze gaat op zaterdag en zondag optreden. Wauw!!!!!!!!!!!! Mijn zondag kan niet meer stuk. Ik stuur Tosca een sms en update ik haar lang en uitgebreid!

We hebben nog iemand, of meerdere mensen, nodig voor de andere dagen. Voordat ik mezelf weer nog meer kopzorg bezorg, besluit ik om zelf te gaan dansen als we niemand kunnen vinden!

Voor onze mannelijke hoofdrol heb ik een lijst van mannen voor me die ik graag als Twister, onze ruige straatdanser uit Balkangebied, zie. De vraag is hoe ik in contact moet komen met hen. Ik schrijf alvast de agent van Ramsey Nasr en voeg gelijk de synopsis van de film erbij.

24 september 2012
Ik maak een selectie van de bedrijven die we al op internet hebben gezocht. Deze bedrijven hebben op een of andere manier iets te maken met ons filmplan of ons productiehuis. Tosca had eerder gesuggereerd Iraanse ondernemers hierbij te betrekken. Een mooi idee hoewel Iraniërs niet al te gretig reageren op initiatieven van andere Iraniërs. Het is de Iraanse regering goed gelukt om te verdelen en te heersen! Afgezien daarvan ken ik, behalve een aantal Iraanse restaurants en supermarkten, geen andere Iraanse bedrijven. De meeste contacten van mij zijn zzp’ers. En in de kvkgids staat er geen afkomst bij! Iemand een idee? Help!

25 september 2012
Vandaag geen donatie! Ik geef de hoop niet op. Ik laad me op met mooie gedachtes. Veel mensen willen doneren, maar denken dat een klein bedrag niet kan. En ik herhaal elke keer dat ieder klein beetje helpt, echt waar!

26 september 2012
De donatie van Wina, een lieve oude vriendin, zorgt voor vreugde. We hebben nu 1854 euro verzameld en tien supporters erbij gekregen.
Veel mensen beloven te doneren, maar ze wachten om te kijken of het ons lukt om meer mensen te enthousiasmeren. Wacht ajb niet, jouw donatie zorgt juist voor meer vertrouwen van mensen die ons nog niet kennen!
Behalve een zus heb ik geen familie in Nederland, maar wel iets van driehonderd vrienden en kennissen. Als iedereen 100 euro doneert halen we de deadline vast wel. Maar wacht even! Mijn netwerk is groter dan 3000 mensen. Als iedereen een tientje doneert, halen we dit bedrag zeker wel.
Ik vertrouw op mijn vrienden en kennissen. Ik ben altijd oprecht trots geweest op hen. Soms zeg ik ook hardop: Ik ben omringd met de beste mensen van de wereld!

Vanavond heb ik een stuk of 30 vrienden een persoonlijke e-mail gestuurd.

27 september 2012
Nog geen reactie op mijn persoonlijke mail.

Vandaag maakte Shima haar intree als onze publiciteitsmedewerker. Ze is de actrice in onze promo film en gaat ook morgen om 13.00 uur op de Neude in Utrecht onze eerste dansvoorstelling uitvoeren. Ze is ook een duizendpootje, zeg! Als publiciteitsmedewerker begint ze gelijk met een passend persbericht. Dit gaat binnenkort naar de media.

Tijdens de lunch bespreken we andere mogelijkheden om de media aan te trekken. We (Tosca, Shima en ik) bedenken dat Marco Borsato ook een goede kandidaat is voor de rol van Twister. Marco kan uitstekend door deze rol zijn te lieve imago kwijtraken!

Hard bezig met de voorbereidingen voor onze dansshow. Op zoek naar een gettoblaster voor morgen! Maar een oude versie kunnen we niet gebruiken. Niemand weet hoe we een cd om te moeten zetten naar een cassettebandje. Tomas schrijft dat we prima met een draagbare cd-speler kunnen werken. Tosca heeft een beter idee. Kom morgen naar de Neude in Utrecht en kijk naar onze voorstelling.

Wij zijn er klaar voor, en jullie?




For doneren ga naar CineCrowd


Let op:
Je bijdrage is fiscaal aftrekbaar. We hebben alle berekeningen voor je overzichtelijk op een rijtje gezet, mocht je desondanks vragen hebben mail ons gerust.


dinsdag 18 september 2012

‘Dance, Iranian Style’



‘Dance, Iranian Style’

95 min. Speelfilm in documentairestijl

Script & Productie: Nafiss Nia
Regie: Farshad Aria

Link naar de promoFilm



Voorgeschiedenis
Roya Eftekhari is zestien jaar oud als haar ouders door een auto-ongeluk om het leven komen. Zonder verdere familie en vrienden moet ze zien te overleven in de patriarchale samenleving van Iran. Dat blijkt te zwaar te zijn voor een jong meisje. Daarom besluit ze haar haren kort te knippen, haar naam te veranderen en voortaan als een jongen door het leven te gaan. Het lukt haar om dat een tijdje vol te houden, maar de autoriteiten komen er achter en ze vlucht op het nippertje het land uit. Roya komt in Nederland terecht en vraagt asiel aan, maar haar asielaanvraag wordt definitief afgewezen. Ze zal binnen 24 uur gedeporteerd worden naar Iran. Ze ontvlucht het asielzoekerscentrum op de avond voor haar deportatie.

Synopsis
Roya vlucht de nacht voor haar uitzetting uit het opvangcentrum, maar ze kan nergens naartoe. Ze heeft geen vrienden en kennissen en vooral geen geld en de avonden worden steeds kouder. Haar hoop om snel een baantje te vinden verslapt als de enige uitweg voor een illegale vrouw prostitutie, bedelen of stelen blijkt te zijn. Maar ze geeft de moed niet op. Om te overleven doet ze alles. Na een keer ternauwernood ontsnapt te zijn aan een verkrachting ziet ze geen andere uitweg dan opnieuw als een jongen naar werk te gaan zoeken.
Op een dag wordt ze door een straatdanser uit het publiek geplukt om mee te dansen. En dat wordt het begin van een nieuwe fase in haar leven; dansen op straat! Haar Iraanse ‘Baba-karam’ dans op oude klassieke muziek uit Iran, het soort muziek dat iedereen doet stoppen en kijken en waarvan Iraniërs nostalgisch en emotioneel worden, wordt langzaam een succes. Maar dit is niet het soort leven waar ze buiten Iran van droomde. Ze voelt dat ze niet bestaat. Alsof ze een geest is tussen alle mensen. Het verlangen om een vrouw te zijn en als een vrouw te dansen is verstikkend en de angst om door de politie gesnapt te worden wordt met de dag groter. Als het bevreesde moment aankomt, neemt Roya een drastisch besluit.

Metamorfose


De kiem van het idee
Vorig jaar in april 2011 heeft de afgewezen Iraanse asielzoeker, Kambiz Roustaie, zich op de Dam in Amsterdam in Brand gestoken. Hij wilde/kon niet terug naar Iran. Een tijd lang had hij rondgezworven in Nederland en uiteindelijk had hij de hoop opgegeven en voor de dood gekozen. Nafiss Nia was aanwezig op de wake die een week na zijn dood op de dam werd gehouden. Maar dat leek haar niet genoeg. Het verhaal van Kambiz hield haar een tijd lang bezig en opeens ontstond het verhaal van ‘Dance, Iranian Style’.

Waarom deze film gemaakt moet worden
In Nederland zijn er momenteel honderdduizend illegalen in ons land. Een groep daarvan zijn de uitgeprocedeerde asielzoekers uit oorlogsgebieden of landen met een dictatoriaal regime. Omdat de terugkeer naar het land van afkomst niet meer mogelijk is, belandt deze groep in illegaliteit. Ze worden vaak uitgebuit, misbruikt en mishandeld door de werkgevers en de profiteurs. Ze zijn onzichtbaar en identiteitloos. Ze leven niet, ze overleven alleen maar. Door deze film willen we aandacht vestigen op hun zware leven, hun erbarmelijke bestaan en laten zien wat ze allemaal meemaken om te kunnen overleven. 'Dance, Iranian Style' wil geen illegaliteit promoten, wil geen schuldige of onschuldige aanwijzen, wil wel graag deze groep onzichtbare bewoners van Nederland zichtbaar maken.

Let's dance..!

Jullie support is nodig
We hebben een droom. We willen graag met de film ‘Dance, Iranian Style’ laten zien dat we degelijk geven om het lot van Roya en haar lotgenoten. We hebben geen winstoogmerk, maar het realiseren van deze film is net een reis met veel obstakels en gaten. En we reizen graag niet alleen. Tijdens deze Odyssee hebben we jullie steun hard nodig. Laat ons niet alleen. Reis met ons mee.

Regie visie
Farshad Aria verdiept zich graag in verhalen die direct of indirect met immigratie te maken hebben. Zelf kwam hij als vluchteling in Nederland wonen. Vanuit deze achtergrond voelt hij zich betrokken bij alle migranten, en de asielzoekers in het bijzonder. Een Iraanse asielzoekster als hoofdpersonage en de bekende Iraanse dansstijl 'Baba Karam' zijn elementen die hij heel goed kent en die hem motiveren om het verhaal van ‘Dance Iranian Style’ zo authentiek mogelijk uit de verf te laten komen. Deels omdat hij zelf ook ooit een vluchteling is geweest, maar ook omdat hij de Iraanse cultuur en omgangsmanieren zeer goed kent. 

Deel van de crew op een prachtige locatie in de stad Amsterdam: IJburg

Rewards
Alle donateurs zullen schitteren op de aftiteling en zijn van harte welkom op de feestelijke première.
25 euro
Je krijgt de DVD en de soundtrack van Iraanse muziek in de film ‘Dance, Iranian Style’.
50 euro
Voetjes van de vloer, met een workshop Iraanse dans: leer zelf zo mooi dansen als onze hoofdpersoon.
500 euro
Als dank voor je hulp voor ons project ontvang je een uniek handwerk uit het land van 1001 nachten: een prachtig en bijzonder aandenken.
1000 euro
Voor deze prachtige donatie kun je genieten van een avond ‘Iranian Style’: een feestelijke avond bij je thuis geheel in Iranian style. Een Iraans diner verzorgd door de crew van ‘Dance Iranian Style’.
2500 euro
Onze dichteres Nafiss Nia maakt speciaal voor jou een gedicht: naast dat zij het voor en over jou schrijft zal het gepubliceerd worden in haar volgende dichtbundel
5000 euro
Voor de zeer gulle bijdrage maken wij een promofilm van jouw bedrijf of persoonlijk portret van 1 minuut: de crew van ‘Dance, Iranian Style’ zal jou of jouw bedrijf voor eeuwig vastleggen.
Vergeet de Geefwet niet!

For doneren ga naar CineCrowd


Let op:
Je bijdrage is fiscaal aftrekbaar. We hebben alle berekeningen voor je overzichtelijk op een rijtje gezet, mocht je desondanks vragen hebben mail ons gerust.






vrijdag 7 september 2012

A challenge ……………. Part 1

Terugblik op wat er vooraf ging:

Een speelfilm maken met behulp van CrowdFunding, dwz donaties van mensen en sponsoring van bedrijven, is niet een makkelijke stap, maar toch mijn nieuwe uitdaging. De kriebels ontstonden gelijk al na de opname van mijn documentaire ‘A,B,C,...’. Toen ik tegen Farshad Aria, een bevriende regisseur, zei dat ons volgende project een speelfilm zou worden, keek hij me alleen aan. In zijn blik zag ik een hoop ongeloof! En toen ik eraan toevoegde dat ik hem als beoogde regisseur zag, trok hij zijn wenkbrauwen verrast op.  Hij was niet de enige. Iedereen reageerde verbaasd op ons ambitieuze plan. Slechts één iemand nam het rustig en vanzelfsprekend aan: Maartje, mijn steun en toeverlaat sinds eind 2007. ‘Dat vind ik een logische stap na de documentaire ‘A,B,C,…’,’zei ze. ‘Zo laten we zien dat 1001 Production House zowel documentaires als fictiefilms maakt.’ En met deze woorden begon ons nieuwe avontuur. Op 18 februari 2011 heb ik de geboorte van ‘Dance, Iranian Style’ aangekondigd op het feestje van ons 1 jarig bestaan.

Op 9 april, twee maanden na de première van ‘A,B,C,…’, heb ik Farshad Aria de eerste versie van de synopsis van ‘Dance, Iranian Style’ gestuurd. En half juni zijn we begonnen met de preproductie. Het houdt in dat we naast het ontwikkelen van het verhaal, ons productioneel voorbereiden: een begroting en dekkingsplan maken, opzoek gaan naar de cast en crew en ons team versterken.

Na een hoopvol begin, zijn we op zoek gegaan naar een geschikt CrowdFunding platform waar we ons filmplan op kunnen plaatsen. Na veel wikken en wegen is onze keuze op CineCrowd gevallen. De medewerkers van CineCrowd hebben ons vanaf het begin met open armen ontvangen en zeer enthousiast gereageerd op het verhaal van 'Dance, Iranian Style'. We hadden ons plekje gevonden en gingen door naar de volgende stap: het maken van een Pitch/PromoFilm.


En dat vond in augustus plaats. Sico van der Plas (camera) en Annette Bleeker (geluid) hebben enthousiast gereageerd op mijn uitnodiging en met Shima Soltanipoor, als actrice, was onze crew van de Pitchfilm compleet.

Op vrijdag 10 augustus is de pitchfilm opgenomen. Farshad en Sico gingen daarna aan de slag met editen en Shebanja zorgde voor kleurcorrectie en visual effects.

Toen ik de eerste versie van de edit heb gezien, heb ik gehuild. Het filmpje was nog niet helemaal af, maar de blijdschap was zo groot dat ik mijn tranen niet meer kon bedwingen. Ik zag mijn verhaal een gedaante krijgen. Ik voelde dat onze droom langzaam maar ZEKER uitkomt.

Inmiddels is de promofilm klaar en jullie kunnen hem hier bekijken. Al zeg ik het zelf, maar het is mooi geworden. Je kan van het grote verhaal proeven en zien hoe we straks tewerk gaan.

Ik houd hier een dagboek bij waarin ik vertel over iedere stap die ik neem om de realisatie van onze film waar te maken.

Ik heb een droom. Een langverwachte droom, voor mezelf en voor de getalenteerde crew die zonder winstoogmerk hard aan het werken is. Het is een reis met veel obstakels en gaten. Alleen kan ik het niet aan en ik reis ook niet graag alleen. Tijdens deze odyssee heb ik jullie steun, feedback en aanmoediging nodig.

Droom met me mee en vergeet niet dat jouw bijdrage, hoe klein ook, deze film mogelijk kan maken.


Tot zover en graag tot de volgende keer.





For doneren ga naar CineCrowd





zondag 12 augustus 2012

Het monster

English below

Mijn geboortegrond rilt en trilt
Zijn oproep om genade schokt
Hij is niet het monster. Zijn hart
is alleen niet lenig genoeg 
voor al die droogte. 

De droge zon, het droge water, 
de lege wind en de eindeloze 
rijen voor brood. Het zijn te veel 
voor zijn tere lijf en zijn 
zeebrede geduld en 
hij breekt. 






My birth ground shakes and quakes
His call for mercy shocks 
He is not the monster. His heart
is just not limber enough
for all those dryness.

The dry sun, dry water, the empty
wind, and the endless queues for 
bread. It’s just too much for its delicate 
body and his sea-wide patience 
and it breaks.


Nafiss August 2012

maandag 4 juni 2012

De momenten wachten ons voorbij


op 3 juni 2012 gelanceerd






Besteling bij: 


Uitgeverij De Boekfabriek
@: rob@deboekfabriek.nl 
tel: 010-4735991
       06-10726425
of: nafissnia@chello.nl


Voor het bekijken van de foto's van de bundelpresentatie Klik hier



donderdag 3 mei 2012

Presentatie dichtbundel



De momenten w a c h t e n  ons voorbij


Maar dit moment zal u niet voorbij laten wachten: Mijn nieuwe bundel zal in stralend lenteweer op een dakterras van een zevende verdieping in Amsterdam het licht zien.

Het zou erg fijn zijn wanneer u er bij bent. Het belooft een mooie dag te worden met verschillende voordrachten van bijzondere gasten uit film-, proza en uiteraard poëziewereld, o.a. Aliefka Bijlsma (schrijfster van Gezandstraald en Mede namens mijn vrouw), Aliona van der Horst (documentairemaakster van Voices of Bam, Boris Ryzhy en Water Childeren) en natuurlijk Jana Branova (dichteres van zeven dichtbundels en vertaalster van Tsjechische literatuur- Stadsdichter Rotterdam 2009-2010) 
Dj Ishtar zal ons meenemen naar verre en dichtbije oorden en Boris de Jong (dichter, zanger) neemt zingend de presentatie van de middag op zich.  

Tot dan, wij zullen er ook zijn en kijken er naar uit!


Zondag 3 juni 2012, 16.00-19.00 uur
Canvas, 7e verdieping voormalig Volkskrantgebouw
Wibautstraat 150, 1091 GR Amsterdam



Stralende groeten,

Namens Rob Dijkstra en de uitgeverij De Boekfabriek

Nafiss


***De keuken van Canvas bereidt een speciale poëtische maaltijd voor het geval u langer wilt blijven. (op eigen  rekening. Gelieve van tevoren reserveren bij Canvas)
***Graag horen we zo spoedig mogelijk of u komt.



woensdag 25 april 2012

Manige nacht







“Misschien wel omdat het mijn moedertaal niet is, durf ik nieuwe woorden te bedenken. Kijk, als een zonnige dag betekent dat de zon schijnt, dan betekent voor mij een manige nacht dat de maan te zien is. ” Nafiss Nia, 19 jaar geleden uit Iran gevlucht naar Nederland, heeft van de Nederlandse taal haar beroep gemaakt.  




Lees de rest van het artikel op One World Magazine:


http://www.oneworld.nl/lezen/5-vragen-aan/niet-zielig-en-zeker-niet-minderwaardig