maandag 31 januari 2011

Zonder mij


Mijn fiets is gestolen misschien
is hij weggelopen voelde hij zich
verwaarloosd of verraden door
mijn smachtende blik naar een
andere fiets Wist hij dat ik pas

over hem pronkte dat hij trouw
is nooit piekert zeurt en mij
bijstaat dat hij nooit zoekraakt
zich vergist of verdwaalt

Voelde hij zich verlaten of wilde
hij speciale aandacht een knuffel
of een dikke kus Misschien is hij
gevlucht naar een betere stad een
betere baas of ontvoerd door de

vijand misschien is hij alleen bij
een vriend op bezoek Vorig week
remblokjes vernieuwd een pleister
op zijn gekneusde kettingkast

geplakt over zijn zadel geaaid
Misschien was dat allemaal niet
genoeg dat hij te moe was van
hetzelfde en toe aan iets nieuws
liet zich stelen voor de kick dat

hij ook smachtte naar een andere
fiets andere straat ander hek of niets
Misschien is hij dood het moet haast
hij zei dat het zonder mij niet gaat.



Solidarity with Egypt



Brave Egyptian protesters will determine in the coming hours whether tyranny or democracy prevails in Egypt and across the region. They’ve appealed for international solidarity – let’s send them a massive response, and hold our governments accountable to stand with them too: 


https://secure.avaaz.org/en/democracy_for_egypt/?cl=926283198&v=8311




zondag 30 januari 2011

Volmaaktheid



Niemand is volmaakt en dat weet iedereen. Hoewel de een het zegt om geen verantwoordelijkheid op zich te nemen, en de ander om zijn fouten goed te praten en derde, ja derde kan het wel oprecht zeggen als er daarna een echte verandering/verbetering komt. 




Execution Poem


For all the killers, including us


If you were being executed,
what do you reckon:
better to be guilty of the crime
for which you will shortly hang
or fry or be shot
or perhaps lethally injected;
or innocent?
Would it make you feel better
as the noose starts to tighten
and you wait for the trap to spring;
or get strapped to the chair
with the electric helmet on your head,
knowing that at any moment
some unseen person will throw the switch
and turn your body to toast
(nor all that quickly either);
or tied to a post,
whether outdoors or in,
with the sun shining or no
(who cares? you’ve got a blindfold on),
maybe with a bull’s-eye over your heart
before the volleys start to fly
and that paper target
also gets torn to shreds
(unless, of course,
it’s simply one clean bullet
in the back of the head;
very tasteful);
or just lying there on a gurney
looking very much like a hospital patient,
but a patient who is scared to death
(ha, ha, that’s a nice little pun,
don’t you think?),
because this is one operation
from which you definitely will not recover…
would you feel better
in such wonderfully harrowing circumstances
knowing in your heart & mind–
heart that will soon stop beating
for good, mind that will…
(we don’t know, for sure,
what happens to the mind, do we?);
knowing that you are (what do they say,
the jackasses who are so thrilled to kill you?)
paying for what you did,
getting your just desserts & all?
Or rather, as you plunge through the floor,
or however you terribly go from here,
go from a life lived well or badly
or lived, as with most of us,
somewhere in between,
go frightfully with pain & fear
into a karmically-disturbed eternity,
knowing instead
you are taking the place of another,
of the person who really did it,
who even now may be laughing their guts out
because you are the fall guy?
Would that make you feel better?
Or would it make any difference at all?
Or can anyone possibly know that
before the moment might come
when the neck snaps
and the shit slurps out
and the genitals sting wet
and…? Oh, damn, I forgot about cyanide,
with those great final gasps
as the gas burns all breath from the lungs.
That’s another great way to say good-bye.
As was the guillotine,
as maybe the garrote still is
(the cold metal collar that gets a touch too tight);
or burning at the stake;
or…take your choice,
there are so many lovely ways to commit murder;
perhaps you can even think up a new one
at the very same moment you horribly die.
Too bad we can’t all try it out
and then come back & decide
if we still want to go on
killing people
who have done something to annoy us,
but annoy us big-time.
Too bad we all can’t swing that way
just once in our too-brief lives
and still hang around a good while longer
and never forget
what it was really like
to go to hell from the gallows.


EDDIE WOODS
Execution Poem




zaterdag 29 januari 2011

Niet weer


Ik heb het gevoel dat de geschiedenis zich herhaalt. Dat we onszelf overschatten. Dat we toch nooit leren, niet van verleden, niet van fouten, ervaringen en belevenissen. Dat mens steeds in een cirkel draait en zichzelf voor de gek houdt. 

Wat een slechte dag was het vandaag. Ik ga voortaan 'het weekend' uit mijn leven schrappen. Het lijkt of ik door de week meer lol heb, meer doe, meer goed nieuws hoor. Wellicht wordt 'het weekend' een stuk beter als ik het toevoeg aan de rest van de doordeweekse dagen. 

Vanaf nu zijn zaterdag en zondag slechts gewone dagen. Weg met weekend, weg met vrije dagen, weg met relaxt doen, weg met vrij zijn, weg met vrij!   


zaterdag 22 januari 2011

TransVormers

Vanavond Volkskrant gebouw vanaf 20.00 t/m 3.00 Muziek, Dans, Poëzie, Exposities.
 Mijn optreden om 20:45



vrijdag 14 januari 2011

Stegen van Stilte

Perzische poëzie: Een mooi geschenk voor iedereen.

Stegen van Stilte
100 jaar moderne Perzische poëzie
Levertijd:3 tot 5 werkdagen
Prijs:€ 24,50 + verzendkosten
Bindwijze:Boek, Paperback (2007)
Genre:

Bestelling:   
Poëzie

nafissnia@gmail.com


‘Perzisch is suiker’ is een gevleugelde uitdrukking waarmee Iraniërs de grote liefde voor hun eeuwenoude taal weergeven. 
                                                                                  

Poëzie is in Iran nog steeds aanwezig in het dagelijks leven en wordt beschouwd als een gerespecteerde vorm van wijsheid.In het begin van de twintigste eeuw kwam in Perzië de modernisering van de maatschappij op gang en zochten ook dichters naar vernieuwing. Veel experimenterende dichters gebruikten eerst nog klassieke vormen, maar ze ontdekten al snel nieuwe mogelijkheden. Inmiddels hebben ook de klassiek geworden moderne dichters als Ahmad Shamlou, Forough Farrokhzad en Sohrab Sepehri een grote naam in Iran. En een generatie talentvolle jonge dichters laat van zich horen.Stegen van stilte laat de rijke verscheidenheid van de moderne Perzische poëzie van de laatste honderd jaar zien. In de inleiding volgen de samenstellers de ontwikkeling van de eerste voorzichtige pogingen los te komen van de traditie tot en met de hoogtepunten van de moderne poëzie. Verder is er aandacht voor het literaire klimaat in Iran. Van alle dichters wordt een korte biografische schets gegeven en enkele van de meest kenmerkende gedichten. Op de bijgevoegde cd lezen twee dichters voor uit eigen werk.

'Stegen van stilte' is vertaald door Nafiss Nia (Samengesteld en geredigeerd met R.Bos)

zaterdag 1 januari 2011