maandag 27 juli 2009

Groen

Ik ben geboren
om de nacht te zien vertrekken
om het donker uit te zwaaien
ik ben geboren
om vandaag hier te zijn
NIET
om weg te gaan om weg te kijken
ik ben geboren
om jou te bewaren
in mijn woord op mijn netvlies
in mijn adem op mijn handen
NIET
om te buigen te knielen
ik ben geboren
om jou te groeten:

Salaam!
Salaam mijn broers mijn zusters
Salaam meisjes en jongens

Salaam je woord je blik je zucht
je stap je ren je vlucht
je berg je grond je lucht

Salaam je roep je kreet je groet

Salaam je traan je zweet je bloed
je geur je licht je gloed
je zee je eb je vloed

Salaam je roep je kreet je groet

Salaam je vuist je woede je handen in de boei
je pijn je leed je lichaam zonder bloei
je moeder je vader je faam in de groei

Salaam je roep je kreet je groet

Salaam je naam je pracht je kleur
je wit je rood je groen
Salaam je groen Salaam je groen

woensdag 22 juli 2009

Hongerstaking

Vanaf vrijdag 24 t/m 26 juli doe ik mee aan een hongerstaking in solidariteit met politieke gevangenen in Iran en met eis voor hun vrijlating. De staking begint vrijdag om 10 uur in de ochtend op het plein voor het parlement in Den Haag en eindigt zondag om 22.00 uur .

I'll be there, you too?

Global action day for human rights in Iran Museumplein July 25th


July 25th is right around the corner and the global action day of action to support the struggle of Iranians for human rights and democracy is quickly arriving. I would love to ask all of my friends to participate this important rally. It's very significant and effective to show the world that not only Iranians but also every human being is concerned about the destiny of People and the Green Movement in Iran.
(see the video here: http://www.united4iran-nl.org/) Please share it with your friends!

I hope to see all on July 25th in Amsterdam, Museumplein.

With warm regards,
Nafiss

For more information about global action day please visit: http://www.united4iran.org/

maandag 20 juli 2009

Poëzie met of zonder gevoel

Een week op een prachtig landgoed en bezig met poëzie, dat is wat iedere dichter naar verlangt. En ja, ik was op zo’n paradijsachtige plaats en ik was bezig met poëzie, mijn grote passie. Maar deze keer zag alles anders uit, klonk alles anders. Ik was daar maar mijn hart had ik niet bij me. Eerlijk gezegd wilde ik er eerst helemaal niet heen. maar ik moest op kracht komen, door poëzie op kracht komen om later beter te kunnen werken. Afgezien daarvan wachtten vijf geïnteresseerden op me, ik moest er heen. Ik zag het als een huiswerk, een plicht, een belofte en die heb waarlijk nagekomen. Ik heb mijn huiswerk uitstekend uitgevoerd. De cursisten zijn gelukkig en content naar huis gegaan, met een mooie herinnering en een handvol mooie gedichten. Ik ben trots, maar verdrietig!

Hoe kan je bezig zijn met poëzie, kunst of iets inspiritueels en tegelijk niets van het menselijke lot willen weten? Het viel me op dat iedereen tijdens de poëziecursus en daarbuiten bewust het onderwerp Iran vermeed, wetend dat ik uit Iran kom, heeft niemand gevraagd hoe ik er over denk, hoe ik me voel, hoe het met mijn dierbaren, familie, vrienden gaat die in Iran wonen, of mensen die in straten van Iran geslagen, opgepakt of doodgeschoten worden. Niemand bekommerde zich om het lot van mensen die met man en macht naar vrijheid streven, misschien waren ze bang voor de nare verhalen die hun vakantie zouden bederven. Zou dat zo zijn?

Ik wil niet geloven dat er mensen zijn die van veel moois in het leven kunnen houden zonder aan mensen te denken. Ik weiger om te geloven dat er mensen zijn die zonder van mensen te houden van woorden en beelden kunnen houden. Ik weiger om er in ieder geval één van te zijn.

Misschien sta ik te ver van hun bed, misschien ben ik alleen zichtbaar als ik hen een dienst bewijs, als ik van nut ben. Ik moet niet zeuren, moet mijn mond houden, niet lastig doen, niet te kritisch worden, en nooit te dichtbij komen! Niet op wederzijdse liefde en begrip rekenen, wel moet ik altijd dankbaar zijn en die dankbaarheid laten zien, in mijn gebaar, mijn woord en mijn daden. En nog iets, ik moet nooit, meer weten dan hen, nooit beter zijn. Ik moet mijn plaats kennen en die ook zo houden.

Bij nader inzien denk ik dat ik mijn hart toch mee had genomen, maar dat in scherven terug heb gebracht. Ik ben verdrietig en weiger te geloven dat dichters, schrijvers en kunstenaars gemakkelijk hun ogen kunnen sluiten op het leed en pijn van hun naasten, dat ze zonder zucht en zwaai door kunnen gaan met hun bezigheid terwijl in hun nabijheid iemand rouwig is om gekeelde onschuldigen. Het kan niet waar zijn dat het ultieme verlangen van een artiest slechts 'slapen in zijn fluweelzachte bed' is. En als dit het toppunt van de passie is, dan liever geen passie!

woensdag 8 juli 2009

9 juli 2009


SOLIDARITY demonstration in front of Dutch Parliament,

Thursday, 9th July,
4:00 PM – 6:00 PM (The Hague)


Tweede Kamer der Staten-Generaal
Plein 2 , 2500 EA Den Haag

dinsdag 7 juli 2009

Ik ga naar preau

Zin in een week
zwijmelen bij de Poëzie
Of
wil je liever
de knoop van het scenarioschrijven ontwarren

Boek dan een week vakantie op het prachtige landgoed Préau in Frankrijk en schrijf je in voor één of alle twee cursussen die ik deze zomer verzorg:

- Een week Poëzie cursus (11-07-'09 t/m 18-07-'09)
Of/En
- Een week Scenarioschrijven (22-08-‘09 t/m 29-08-'09)

http://www.preau.nl
Voor meer info:
email: info@preau.nl
telefoon: Loeky Ekkel: 0573-221199
Emiel Ebbing: +33 (0) 3 86 85 29 61
Postadres:
Stichting l'Huy Préau
Holterweg 63
7245 SL Laren (Gelderland)Adres landgoed in Frankrijk:
(8 km van Chateau Chinon)
l'Huy Préau
58120 Chatin
France