vrijdag 26 juni 2009

Iran of Michael Jackson!

Geen hoopgevende berichten vandaag. Het maakt niet uit hoe vaak ik bij de site Face Book op de knop ‘vernieuwen’ klik. Er is weinig nieuws uit en over Iran. Een vriend liet op Face Book weten dat haar interview met een Nederlandse omroep is afgezegd omdat ze vandaag niets aan Iran gaan doen. Michael Jackson is dood en dat heeft meer prioriteit. Zo gaat het in de wereld van media. Ik weet nu weer waarom ik liever zo snel mogelijk afscheid wil nemen van de journalistieke wereld waar mensenleven niets waard is, wel de kijkcijfers!

Ik haat het. Ben ik onredelijk? Nee! Ben ik emotioneel? Ja! Waarom ook niet. In Iran vraagt een geestelijke sukkel de doodstraf voor de actieleiders, zeg maar gerust alle demonstranten, en hier zitten we treuren om de dood van onze King of pop. Begrijp me niet verkeerd! Ik vind het erg dat MJ dood is. Ik mocht hem, nee correctie, ik mocht hem niet, ik was en ben dol op zijn muziek, maar zijn muziek leeft door en verdwijnt niet door de dood van zijn persoon. Volgens mij was MJ al heel lang geleden dood. De creatieve, energieke zwarte man die met zijn talent de wereld op zijn kop zette was lang gelden dood. Zijn muziek nooit!

Don't forget Iran

Media forget about innocent Iranians who still suffer under the tyranny of Iranian regime, now Michael Jackson is dead! It shows how un human actually the media works. In what kind of world are we living?

woensdag 24 juni 2009

Wij zijn Iran

Ik ben Iran, jij bent Iran, wij zijn Iran.
Een Iraanse meisje geeft me in het donker haar eenvoudige maar aangrijpende bericht door en vraagt zich af wat is die plaats waar mensen zonder pardon in elkaar worden geslagen, vermoord of in de donkere hoeken van geheime gevangenissen worden gemarteld. De plaats is Iran, mijn Iran, jouw Iran, onze Iran.
Zijn we universeel genoeg om haar pijn te begrijpen, haar kreet een gehoor te geven en meer te doen dan alleen maar nee nee schudden en meevoelen?

http://www.youtube.com/watch?v=pKUZuv6_bus

Vertaling van haar mededeling door Joost Baars:

Morgen, zaterdag
Morgen komt het erop aan.
Vannacht klinkt het Allah-o Akbar luider en luider dan in voorgaande nachten.
Waar is dit?
Waar elke deur gesloten is, waar is dit?
Waar mensen simpelweg God aanroepen, waar is dit?
Waar het het Allah-o Akbar luider en luider klinkt, waar is dit?
Ik blijf elke nacht op om te zien of het luider en luider wordt en of er meer en meer verschijnen.
Het ontzet me.
Ik vraag me af of God ontzet is.
Waar zoveel mensen ingesloten zitten, waar is dit?
Waar niemand ons komt helpen, waar is dit?
Waar we alleen met onze stilte onze stemmen de wereld in sturen, waar is dit?
Waar de jongeren bloed verliezen waarna de mensen gaan bidden, waar is dit? Bidden, met datzelfde bloed onder hun voeten…
Waar de burgers tuig worden genoemd, waar is dit?
Waar is dit?
Wil je dat ik het zeg?
Dit is Iran.Waar we thuis zijn, jij en ik.
Dit is Iran.

zaterdag 13 juni 2009

Iran Today

A turbulent period in Iran. Young people are beating up by Islamic guard in the streets of Teheran. Spread their stories to the world. don't let the tyrannical regime put them on silent again.

woensdag 3 juni 2009

Nafiss Nia: Deutsche Welle Global Media Forum 2009, 3-5 June 2009, Bonn, Germany

http://www.dw-gmf.de/conference_2009/3251.php

Deutsche Welle Global Media Forum 2009, 3-5 June 2009, Bonn, Germany







De eerste dag op de Deutsche Welle Global Media Forum in Bonn. Ik ben omringd door journalisten, webloggers en Media mensen. Het wordt veel gepraat. Dat is normaal gesproken niet aan mij besteed. Ik hou niet van speeches en lange bla bla, hoewel de sprekers over belangrijke zaken hebben en zeker goede bedoelingen hebben, toch…. Het liefst zou ik door de straten van Bonn lopen, met mensen praten, koffie drinken in lokale cafés en e voormalige hoofdstad van Duitsland beter leren kennen.

Ik ben hier om samen met Bijan Moshaver, voorzitter van het bestuur van Zamaneh, en een paar Press Now leden, Radio Zamaneh te presenteren. Bijan Moshaver, als de insider en ik , doing monitoring of RZ programs, als de outsider zullen wat over RZ zeggen. Ik ben blij dat Radio Zamaneh op die manier meer internationale aandacht zal krijgen. Het is tijd.

Gisterenavond was de openingsavond en de ceremonie werd gehouden op de top van de hoogste berg in Bonn in een chic hotel waar een prachtige uitzicht gaf aan de stad Bonn. Het was een leuke avond. Ik heb twee bijzondere webloggers ontmoet die de prijs voor de beste bloggers hadden gewonnen in hun eigen taal, Rosana Hermann uit Brazilië en Ahmad Abdalla uit Egypte. Hun enthousiasme , energie en scherpe kijk naar de wereld en mensen deed me meteen denken aan talloze Iraanse bloggers. Ik moet bekennen dat ik hier wel de aanwezigheid van de Iraanse bloggers mis.