zaterdag 16 februari 2008

"Hope" is the thing

Soms uit goede motivaties en met de beste intenties, onderneem je iets die je later alles behalve voldoening oplevert. Je hebt geen spijt, maar je twijfelt aan deze beslissing. Een beslissing die je met de beste bedoelingen hebt genomen. Je weet je geen raad mee. Niemand kan/wil jou helpen. (dat is wat je tenminste denkt!!) En je vindingrijke oplossingen stuiten steeds tegen een stevige muur. Wat nu? Hoe verder? En de grotere vraag is: heb je het destijds eigenlijk goed gedaan? Was het verstandig iemands leven ondersteboven te halen omdat je diegene op afstand niet meer kon helpen? Omdat je je machteloos voelde tegenover zijn verdriet en ondergang? Lukt het nu om alle scherven op te ruimen? Wat als niets werkt? Kan je het nog redden?
Ik heb alleen een houvast en dat is Hopen.

"Hope" is the thing with feathers
That perches in the soul
And sings the tune without the words
And never stops -at all-

And sweetest -in the Gale - is heard -
And sore must be the storm
That could abash the little Bird
That kept so many warm

I've heard it in the chillest land
And on the strangest Sea
Yet, never, in Extremity,
It asked a crumb of Me.

by Emily Dickinson