vrijdag 5 januari 2018

Overpeinzing 1


Naast het raam zit je
in je kamer.
Het lawaai van de krekels 
wekt de niet gebeurde 
herinneringen op.
Iedere vezel van het 
gordijn valt in slaap
hunkerend naar de komst 
van een onbekende
en jij zit naast het raam
in je kamer
wachtend!

Ik ken een man die zijn ziel
in een melkfles stopt en 
aan de kindertijd van 
de oceaan overlaat
hij hoopt dat de vissen hem 
op een dag als kind aanvaarden
het verlangen om opgevist te 
worden zuigt zijn adem op.
Zijn vader was een visser!

ik ken een vrouw die zich 
met haar dagboek wast
die tijdens het werk haar 
stem in een kluis opbergt
en zo nu en dan stotterend 
de zwijgende slaapliedjes neuriet. 
Het verlangen om gevangen te
te worden zuigt haar adem op.
Haar vader was een cipier!

En jij!
Jij zit gewoon naast het raam
in je kamer.
Wachtend!

©Nafiss Nia 
(uit de bundel: De momenten wachten ons voorbij - 2012)

Geen opmerkingen: