donderdag 19 juni 2014

Een compliment


Ik werd verliefd op het beeld van Herman Makkink en wist dat mijn juni gedicht een liefdesgedicht zou worden en zo geschiedde het.
Op zondag 15 juni stond ik naast het beeld van Herman Makkink, op een best verlaten hoekje van het Westerpark en dacht dat ik mijn gedicht hooguit voor een paar vrienden zou gaan voordragen.

Ik had me vergist! De combinatie van het prachtige beeld en mijn flitsende laarzen hebben veel luisteraars aangetrokken! Binnen een half uurtje was ik door de helft van mijn kaarten heen. Ik moest er daarna zuinig mee omgaan.

Een gedicht voordragen in de openlucht zorgt voor bijzondere ontmoetingen. Een ervan was het bezoek van een goede vriendin van Herman Makkink. Dat maakte de middag mooier. Terwijl ze van links en rechts ijverig foto’s maakte voor de dochter van Herman die pas deze week naar Amsterdam zou komen, vertelde ze hoe blij Herman zou geweest zijn als hij mijn gedicht zou gehoord hebben over zijn beeld. Ze vroeg om drie ansichtkaarten voor de familieleden van Herman Makkink en eentje voor haarzelf. De extra kaart weigerde ze. Vier is genoeg, zei ze. Ze noteerde netjes mijn e-mailadres om samen met de kaarten te overhandigen aan de familie. En tussendoor vertelde ze dat de dochter ook het artistieke pad in heeft geslagen en een fantastische fotografe is geworden.

Poëzieliefhebbers zijn me erg dierbaar en poëzieluisterlaars nog meer. Want er is veel liefde en concentratie nodig om naar een gedicht te luisteren.  Als dichter krijg je dan veel complimenten van de poëzieluisterlaars op zo’n dag, soms gemeend en soms gewoon uit beleefdheid. Maar tranen kunnen de luisteraars niet forceren en ik heb veel betraande ogen voorbij zien komen op zondag. Dat is pas een compliment! (hoewel het een beetje ongepast klinkt!)
Toch heb ik mijn allerbeste compliment van een meisje van 12 gekregen. Ze wilde de ansichtkaart pas na de voordracht. Ze luisterde aandachtig en zei : Je weet heel goed hoe je een gedicht moet voordragen! Dat is waar! Het is eigenlijk ook zo. Ik ben geen komediant, schreeuw mijn gedichten niet uit, doe niet mijn best om te performen, maar ik kan heel goed een gedicht voordragen.  Haar compliment koester ik totdat ik haar weer tegen kom. Ik kon zien dat ze straks gedichten gaat schrijven en wie weet kan ik haar compliment overdragen aan haar.

Voor het lezen van het gedicht klik hier: Junigedicht

Geen opmerkingen: