donderdag 12 december 2013

Vlinder



Herinner me aan de dwaze hoge torens
die trots dichtbij het einde staan.
Herinner me aan de kaars en de vlinder
van wie het samenzijn hun dood is.

Je was vertrokken uit mijn slaaploze droom
en van het vurige afscheid
bleek een koude, blauwe rook over.
Ik had gezworen niet meer om te kijken.

Nu
laat ik de deur open
en tel de tekenloze momenten op.

Nu
neurie ik de zomerdauw
op de droge viooltjes.

En nog altijd wacht ik op je groet.


Uit de bundel ‘Esfahan, mijn hoopstee

Geen opmerkingen: